Kontrast
A A A
Zadzwoń 33 873-10-50 Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna ul. E i K Wojtyłów 16, 34 - 100 Wadowice

Historia poradni

Decyzją Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Warszawie Zarząd Oddziału w Wadowicach dnia 1 lutego 1960 roku dokonał otwarcia Poradni Społeczno-Wychowawczej w Wadowicach oraz świetlicy działającej przy Poradni. Początkowo Poradnia ta mieściła się w jednej z sal Powiatowego Domu Kultury w Wadowicach. Personel placówki składał się z 3 pracowników tj. kierownika Poradni, instruktora społecznego oraz psychologa. Podstawowym zadaniem powołanej instytucji było udzielanie porad w indywidualnych trudnościach wychowawczych oraz niesienie pomocy dziecku, rodzinie, szkole i władzom oświatowym. Poradnia obejmowała swoją działalnością dzieci i młodzież zgłaszaną przez: koła przyjaciół dzieci, szkoły, rodziny, instytucje, organizacje społeczne. Zasięg działania Poradni obejmował Wadowice. W miarę narastania problemów oraz potrzeb niesienia pomocy dzieciom, młodzieży i rodzicom Poradnia rozwijała się coraz lepiej i objęła pomocą dzieci z rejonu Andrychowa. Przy Poradni działała również świetlica dla dzieci trudnych, z rodzin alkoholowych, zaniedbanych środowiskowo mających trudne warunki do odrabiania lekcji. Świetlica ta zapewniała opiekę pedagogiczną, pomoc w nauce oraz dożywianie.  W roku szkolnym 1968/69 Poradnia otrzymała lokal przy ulicy Mickiewicza 15. Pomieszczenie Poradni składało się wówczas z 2 pokoi. Głównym planem pracy było rozwinięcie działu zawodowego-preorientacji zawodowej w szkole podstawowej. W latach 1970-75 nastąpiły zmiany kadrowe. Poradnia zyskała nowe pomieszczenia, m.in. własny gabinet lekarski. W tym czasie utworzone zostały także dwie filie: w Andrychowie i w Kalwarii Zebrzydowskiej oraz punkt konsultacyjny w Ryczowie.
W 1993 roku Poradnia Wychowawczo-Zawodowa została, na mocy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, przekształcona w Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną. W 2003 roku na potrzeby Poradni oddano budynek przy ul. E i K Wojtyłów 16. Pracownicy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej posiadają wysokie kwalifikacje zawodowe. Wśród nich są: surdopedagog, tyflopedagog, neurologopeda, oligofrenopedagogodzy, specjaliści w zakresie diagnozy i terapii dzieci autystycznych (dzieci specjalnej potrzeby edukacyjnej), dyslektycznych, z trudnościami w uczeniu się matematyki, z wadami mowy i zaburzeniami mowy o podłożu neurologicznym oraz specjaliści ds. preorientacji zawodowej, socjoterapii, terapii (konsultacji) rodzin i terapii psychologicznej (indywidualnej i grupowej) dzieci i młodzieży. Poradnia prowadzi szeroki zakres działań diagnostycznych, terapeutycznych i profilaktyczno-wychowawczych. Współpracuje ze szkołami, instytucjami i stowarzyszeniami działającymi na rzecz dzieci i młodzieży.

CIEKAWOSTKA

Powstanie pierwszej Poradni Zawodowej w Polsce określa się na lata 1914-1919. W tych latach powstała w Warszawie pierwsza Poradnia prowadzona przez lekarza Tadeusza Jaroszyńskiego. W okresie międzywojennym obok Poradni Zawodowych zaczęły działać Poradnie Wychowawcze. Jednym z pierwszych organizatorów tych placówek było Polskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Towarzystwo to prowadziło: Zakłady Wychowawcze i Opiekuńcze, ogniska dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, Poradnie Zdrowia i Poradnie Wychowawcze. Działalność ta przerwana wybuchem wojny została wznowiona w roku 1944. W początkowym okresie była to głównie działalność o charakterze opiekuńczym, nastawiona na niesienie pomocy dzieciom pokrzywdzonym przez wojnę. Podobną działalność od roku 1946 prowadziło na wsi Polskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. W roku 1958 Minister Oświaty wydał zarządzenie w sprawie powołania Poradni Społeczno-Wychowawczych Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Zadaniem tych placówek była opieka nad dziećmi ze środowisk trudnych oraz niesienie pomocy rodzicom i wychowawcom w rozwiązywaniu skomplikowanych problemów wychowawczych. Od roku 1965 nastąpiło znaczne przyspieszenie dynamiki rozwoju poradnictwa.